De feed van FriendFeed heb ik als invoer gebruikt voor Dipity om er een tijdslijn van te maken.

Een speciale mogelijkheid is dat Wordle een betere tag cloud kan genereren van alle tags van je del.icio.us account dan del.icio.us zelf doet. Hier een overzicht van mijn tags:

Zoals je kunt zien is het mogelijk verschillende lettertypen, kleuren en lay-out voor de cloud op te geven.

Dat is een probleem want Reader kan niet met e-mailabonnementen overweg. Een ander mogelijkheid, abonneren op een RSS feed uit GMail werkt ook niet want je kunt je niet abonneren op beveiligde feeds.

Vandaag heb ik een gedeeltelijke oplossing gevonden door gebruik te maken van MailBucket. Dat is een dienst waar je e-mail naartoe kunt sturen waarna de binnengekomen berichten op te halen zijn in de vorm van een RSS feed. Dat werkt als volgt: je kiest een e-mailadres bij MailBucket, bijvoorbeeld testje@mailbucket.org en dan hoort daar de RSS feed http://mailbucket.org/testje.xml bij.

Nu laat ik alerts naar een adres bij MailBucket sturen en heb me op de bijbehorende feed geabonneerd. Zo kan ik nu mijn alerts lezen in Google Reader.

Er zijn wel wat nadelen, zo is alles bij MailBucket openbaar toegankelijk en als iemand anders toevallig hetzelfde e-mailadres gebruikt als ik, dan komt dat gewoon samen in dezelfde feed terecht. Ten tweede worden de links uit de alerts omgezet naar tekst waardoor ze niet direct doorlinken naar de betreffende site. Maar dat laatste is wat te verbeteren door de Plain Text Links add-on voor Firefox te installeren waarmee geselecteerde tekst op een pagina, als URL is te openen.

Iemand die een betere oplossing weet?

Er zijn sites die een lifestream voor je kunnen maken, zoals tumblr en Jaiku, maar ik vond het leuk om het zelf te maken. Dat geeft me ook de mogelijkheid om er andere dingen mee te doen. Zo worden gegevens voor de homepage via dezelfde programmatuur opgehaald.

Dat is veranderd. De startpagina geeft nu een overzicht van wat er op de verschillende delen van de site als laatste is toegevoegd.

Twee minuten later ontving ik een automatisch verzonden antwoord dat mijn reactie niet gelezen zou worden en dat ik via hun website contact moest opnemen. Hmm, dat je als bedrijf niet reageert op een antwoord op een conversatie die je zelf begonnen bent, daar snap ik niets van. Dat is net zoiets als iemand bellen om iets te vragen en dan verwachten dat die via een brief antwoord geeft.

Omdat er geen alternatief was heb ik de in de e-mail genoemde site bezocht, maar na de Engelstalige(!) melding dat die site pas werkt als mijn browser hun cookies accepteert heb ik het opgegeven. Als mijn reactie niet op prijs wordt gesteld, dan niet. Jammer.

Het is juist jammer voor andere sites die linken naar nieuwsberichten op nu.nl, omdat die links nu nog maar tijdelijk zijn. Ook hier op deze site staan links naar nu.nl, maar in de toekomst zal ik dat niet meer doen. Ik zoek wel een andere site on naar te linken, omdat ik liever link naar pagina’s die, hopelijk, langer blijven bestaan.

Het verdwenen bericht

Toeval of niet, vreemd genoeg is het bericht waarin ik vanmiddag het nieuws over het verdwijnen van het archief las, op de blog van Marie-José Klaver zelf ook verdwenen. Dat bericht was via de bijbehorende RSS-feed verspreid en kun je nog in mijn gedeelde berichten van Google Reader teruglezen.

Die tekst kan namelijk gebruikt worden als omschrijving in de lijst met zoekresultaten. In een artikel legt Google uit hoe deze tekst wordt gebruikt.

Volgens Google moet een goede beschrijving:

• gaan over de inhoud van de pagina
• per pagina verschillend zijn
• goed leesbaar voor mensen zijn

En ter herinnering, zo zet je deze meta tekst in een pagina:

<meta name="Description" content="Korte paginabeschrijving" />

Behalve zo nieuwe pagina’s over een actueel onderwerp vinden, kun je het ook combineren met een site-specifieke opdracht. Zo kun je dan de pagina’s de vinden die hier de laatste week zijn toegevoegd.

Als bedrijf kun je zo nagaan op welke nieuwe pagina’s je genoemd wordt, of je bekijkt de nieuwe pagina’s van een concurrent.

Helaas heeft Google nog geen officiële manier om een RSS feed van de zoekresultaten te maken. Dat zou namelijk het volgen helemaal eenvoudig maken want dan zou je de resultaten vanzelf naar je toe kunnen laten komen.

De foto’s blijven hier als eerste op verschijnen, en ze blijven hier ook op staan. Op zoom heb ik maar 2 Mb ruimte, daar moet ik oudere foto’s dus afhalen om nieuwe te kunnen plaatsen.

Ben je zelf een zoomer, mijn gebruikersnaam is kwebble, uiteraard.

Volgens een enquete wil tweederde van de Nederlanders wel fuseren met Vlaanderen. Maar hoe staan we ervoor ten opzichte van Vlaanderen? Laten we eens een paar cijfers vergelijken:

Nederland is op deze gebieden dus bijna een factor 3 groter dan Vlaanderen. Misschien ligt een overname dan eerder voor de hand dan een fusie. Maar hoe moet het dan met Wallonië? Zonder de exacte cijfers te kennen weet ik wel dat Frankrijk veel groter is dan Wallonië. Gezien de ligging en de taal die ze spreken ligt een samenvoeging met Frankrijk het meest voor de hand.

Het enige discussiepunt dat dan overblijft is Brussel, naast Vlaanderen en Wallonië het derde gewest van België. Brussel is tweetalig, dus daar is geen eenvoudige verdeling van te maken. Maar het ligt als enclave in Vlaanderen en dus is de meest voor de hand liggende keuze het bij Nederland te voegen.

Al met al is de tijd misschien wel gekomen om samen met Frankrijk een consortium te vormen en gezamenlijk een bod op België uit te brengen?

Hoewel het allemaal maar gerommel in de marge blijft, want wat doen de grenzen van een paar Europese provincies er nog toe?

Maar de teams zijn nu zelfstandige professionele entertainmentbedrijven, soms zelfs beursgenoteerd, die steeds minder te maken hebben met die verenigingen. Zet dan ook de volgende stap en verlaat die clubnamen als op de shirts toch duidelijk staat wie de geldschieters zijn.

Misschien dat dan de teams dan ook weer meer geld kunnen vangen van die sponsors want met de sponsornaam als teamnaam krijgen die bedrijven ineens veel meer publiciteit. Stel je voor dat bij de uitslagen, standen, voor- en nabesprekingen en nieuws niet over Ajax en AZ gesproken wordt maar over ABN AMRO en DSB. Kassa!

Het komende weekend gaat de voetbalcompetitie weer van start en daarom is het nu een mooi moment om de nieuwe namen van de teams in te voeren. Van elk team heb ik de hoofdsponsor opgezocht en bij elkaar krijg je dan de volgende teams voor het seizoen 2007-2008:

En de eerste speelronde van het seizoen gaat dus tussen deze teams:

Ik hoop dat Akismet plug-in goed genoeg werkt om alle ongewenste commentaarspam tegen te houden. Ik heb die plug-in al een tijdje in gebruik en ik heb nog geen spam binnen zien komen, dus lijkt het goed te werken. Laat de reacties maar komen.

Volkskrant: Treinkaartje wordt goedkoper
Telegraaf: Treinkaartjes worden duurder

Wat is het nu, goekoper of duurder?

Volgens de Volkskrant worden enkele reizen, retourkaartjes en jaar- en maandtrajectkaarten 0,5% goekoper. Andere kaartjes blijven gelijk.

De Telegraaf noemt ook die 0,5% en schrijft hoe de NS dat berekent. Die verwacht 2% inflatie, maar verhoogt zelf maar met 1,5%. De reiziger gaat er volgens de NS dan 0,5 % op vooruit.

Jammer genoeg wordt je bij de NS niets wijzer, bij het nieuws en de persberichten staat niets over de prijzen voor 2008. Ik heb wel een persbericht op Nieuwsbank gevonden en dat lijkt te bevestigen wat de Telegraaf schrijft.

Ik had de NS willen vragen wat ze nu eigenlijk gaan doen, maar via de site kun je geen contact opnemen met de NS. Geen e-mailadres of contactformulier, slechts een lijst met adressen en telefoonnummers. Weer jammer.

Update: een dag later heeft de NS een nieuwsbericht geplaatst waarin het gegoochel met cijfers is opgenomen zoals de Telegraaf dat schreef.

Dit jaar gaat alles weer gewoon verder. Voorafgegaan door onthullingen, publicaties, persconferenties, excuses en ontkenningen over dat ene onderwerp: doping. En wat gebeurt er dus. Precies, eerst een positieve test van Sinkewitz en vandaag ontploft de Tour met het bericht over de bloeddoping van Vinokoerov. Je gelooft zo toch niemand meer?

Het is tijd voor radicale veranderingen. Te beginnen met het afschaffen van alle dopingcontroles. Als je toestaat dat alles geslikt, gespoten of gesnoven mag worden om maar als beste fietser in Parijs aan te komen dan is het speelveld weer voor iedereen gelijk.

Maak het gewoon de Formule 1 van het fietsen. De kraamkamer van nieuwe medische ontwikkelingen, waar farmaceutische bedrijven hun nieuwste producten op het hoogste niveau presenteren. Voor DSM, Organon, Pharmachemie of Eli Lilly kunnen de fietsers een prachtige testcase vormen. Wie maakt de beste EPO? Wat is de beste cocktail van vitamines, hormonen en pepmiddelen voor een topprestatie?

Maar dat sport dan? Hoe kan het sport zijn als zoveel deelnemers niet eens de intentie hebben om te willen winnen, maar water heen en weer rijden of anderen uit de wind houden. Hoe kan het dat een groep na 200 kilometer fietsen met z’n allen tegelijk over de finish komt? Dat is toch afgesproken werk.
Om de sport gaat het al lang niet meer. Nee, het is allemaal één grote hype waarbij een groep rijdende reclamezuilen een paar weken lang hun sponsoren zo goed mogelijk in beeld wil krijgen.

Bij een nieuwe kijk op de Toer de Frans horen ook nieuwe winnaars. Maak een klassement met de renner met meeste TV-minuten, interviews of krantenfoto’s. En wat te denken van een belspel waar de renner punten kan verdienen door een opdracht van een beller als snelste uit te voeren.

Kortom, mogelijkheden genoeg. Gewoon een beetje creatief zijn.

Want journalisten hebben het er niet zo op als niet-journalisten zich op hun terrein begeven. Dan gaan ze daar rare namen voor verzinnen. Zo was er voor de boerenjournalistiek al de burgerjournalistiek, wat weer de tegenhanger is van journalistjournalistiek. Maar omdat dat volgens hen de normale soort is vinden ze journalistiek voldoende.
Nu tegenwoordig iedereen zijn schrijfsels op het internet kan publiceren moet er natuurlijk wel onderscheid zijn tussen de echte journalisten en gewone mensen. Dat doe je door een eigen naam te geven aan dingen die niet-journalisten schrijven en zo krijg je het etiket burgerjournalistiek. Dat maakt verwarring onmogelijk omdat het meteen duidelijk maakt dat het niet iets is van iemand die er voor heeft doorgeleerd, maar iemand van buiten die groep, in dit geval een burger.

Maar als we dan nu boeren- en burgerjournalistiek hebben dan zal kan je het natuurlijk niet maken om de buitenlui hun eigen journalistiek te onthouden. Buitenlui zijn volgens de overheid Mensen die buiten de bebouwde kom wonen, geen boer zijn, maar vaak wel rondom het huis een eigen lapje grond bezitten..
Ze zijn geen boer maar wonen er wel in hun buurt. Ze zijn geen grootgrondbezitters maar hebben wel een lapje grond. Ze vallen overal net buiten en daarom heten ze buitenlui. En we hebben er zo’n 330.000 in Nederland rondlopen.
Ruim voldoende om een nieuwsdienst voor buitenluijournalistiek op te zetten met berichten over binnen zijn en buiten zitten, luieren in Almere-Buiten en natuurlijk de buitendienstmededelingen.

Veel plezier ermee